نقدی بر “معراجی ها”

نقدی بر "معراجی ها"Reviewed by سینا برنجی on Oct 16Rating:

معراجی ها هم به پایان رسید، نقد و بررسی ما نیز انجام شد.در کل ضعف فیلمنامه ای بسیاری دیده شد.
گرچه کارگردانی و تدوین فوق العاده ای داشت.
چند تا پرسش مطرح است:
۱- چرا باید دانشجوها ۲۴ ساعته مشغول تظاهرات باشند؟
۲- با گذشت زمان فقط بی بی و مشتی (پوراندخت مهیمن و مهران رجبی) استعداد پیر شدن داشتن و بقیه همونطور جوان ماندن؟
۳- توی سینمائی معراجی ها دیدیم که خسرو که میخواست با راضیه (بهاره افشاری) ازدواج کند، حدود ۲۵ سال سن داشت ؛ حالا بعد حدود ۲۵ سال از جنگ گذشته، باید ۵۰ سال سن داشته باشه، گریم اون توی فیلم به آدم ۵۰ ساله میخورد؟
۴- یک آدم ۵۰ ساله، بچه ی ۷ ساله داره؟
۵- مگه چرخ جلوی مینی بوس روی مین نرفت؟ اونوقت همه کسائی که جلوی ماشین نشسته بودن فقط زخمی شدن و مشتی و بی بی که ته مینی بوس بودن شهید شدن؟
۶- اینقدر سریال تخیلی بود که همه دانشجوها یه خواب مشترک دیدن؟ (حدس میزدم که اینطوری باشه)
۷- مین زیر مینی بوس منفجر شد اونوقت اونا سر و صورتشون زخمی شد و یکیشون یه ذره شلوارش پاره نشد و شیشه ها خرد شدند؟ همچین چیزی ممکن است؟
۸- محمد گفته بود بیاید منطقه من راهنمائیتون می کنم، پس چطور تو منطقه همه اومدن جز محمد؟
۹- اصلا خود محمد چی شد؟
۱۰- مگه بی بی بعد از قضیه خواستگاری از راضیه بدش نیومد؟ پس چطور راضیه و خسرو و بچه شون تو خونه اونا زندگی می کردن؟
۱۱- برای یادآوری صحنه های معراجی ها یک الی دو دقیقه کافی بود؛ ولی شاهد این بودیم که برای هر سکانس ده دقیقه یادآوری از فیلم معراجی ها بود؛ به طوریکه اگر کسی فیلم معراجی ها را نمیدید، چیزی رو از دست نداده بود چون تمامی فیلم توی سریال گنجانده شده بود.
۱۲- و…
در کل از آقای مسعود تشکر می کنم بابت سریال، ولی مشکلات زیادی به اون وارد بود.

گاهی یک سریال ارزشی، با همچین به قول معروف سوتی دادن ها به اثری پرحاشیه تبدیل می شود.

از دست ندهید:   چند بادکنک هلیم ما را به آسمان می برد؟

شاید این مطالب را هم دوست داشته باشید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *